To 2022 κλείνει εν πολλοίς άδοξα, ως μια χρονιά με πολλές προκλήσεις, εκθετικές προόδους στην ιατρική επιστήμη, μια έκρηξη ψηφιακών τεχνολογιών και πληθώρα διεπιστημονικών διεργασιών, που όμως δεν στάθηκαν ικανές να σηματοδοτήσουν την επί πολλά χρόνια αναμενόμενη στροφή στην υγειονομική περίθαλψη. Η σύγκρουση του κόσμου της υγείας με μια παγκόσμια πανδημία ιστορικών διαστάσεων δεν κατάφερε να γίνει ο καταλύτης για τον κλινικό, οικονομικό και λειτουργικό μετασχηματισμό των συστημάτων υγείας.

Το 2023 σηματοδοτεί το τρίτο πλήρες έτος της πανδημίας Covid-19, η οποία συνεχίζει να κυριαρχεί στον παγκόσμιο χάρτη των συστημάτων υγείας και να ανακατευθύνει πόρους και στρατηγικές, όχι πάντα με τον πιο δίκαιο τρόπο, φέρνοντας διαρκώς στο προσκήνιο τα αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με την ισότητα στην υγεία.

Οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης συνεχίζουν για τρίτη χρονιά να βιώνουν απίστευτη συναισθηματική, σωματική και επαγγελματική εξουθένωση από την ανταπόκριση στην Covid-19. Η πανδημία έχει επίσης μειώσει την πρόσβαση και τη ζήτηση των για προληπτικό έλεγχο και για ιατρική περίθαλψη που δεν σχετίζεται με αναπνευστικά προβλήματα. Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην υγεία από τα αδιάγνωστα περιστατικά, την αποτυχία έγκαιρης παρέμβασης και την έλλειψη χρόνιας διαχείρισης της νόσου θα είναι σημαντικές.

Ωστόσο, παρά τις πολλές καταστροφικές επιπτώσεις της πανδημίας, παραμένει στον ορίζοντα μια ισχυρή ευκαιρία για επιτάχυνση της καινοτομίας και της δυνατότητας των συστημάτων υγείας να ξαναβρούν την πορεία τους, ενσωματώνοντας τις βιοεπιστήμες και τις ταχέως εξελισσόμενες ψηφιακές τεχνολογίες υγείας, τα νέα ταλέντα, την ολιστική φροντίδα και την κλινική καινοτομία. Είναι κάτι που εδώ και χρόνια αποτελεί υπόσχεση στον κόσμο και ως τέτοια, δεν θα πρέπει να ξεχαστεί.